ادای نذر یا دادن خیرات از خارج با یک دیگ

نذر یک وعده است. کسی برای صحت پدر یا مادر مریض، سفر بی‌خطر، امتحان فرزند یا ویزه دعا می‌کند و وعده می‌دهد که اگر دعایش قبول شد، دیگران را سیر کند. خیرات غذایی است که به رضای خدا داده می‌شود، اکثراً شب جمعه یا به یاد یکی از عزیزان. هر دو در خانه‌های افغانی ریشهٔ عمیق دارند و هر دو معمولاً با یک دیگ ادا می‌شوند.

مشکل وقتی دور زندگی می‌کنید

وقتی مراد در جرمنی یا کانادا برآورده می‌شود، نذر هنوز به محلهٔ وطن تعلق دارد: به مسجد، همسایه‌ها و خانواده‌هایی که یک نان گرم برای‌شان ارزش دارد. پول فرستادن و خواهش از یکی از اقارب که همه چیز را تنظیم کند ممکن است، اما تمام کار را به دوش او می‌اندازد.

یار چطور کمک می‌کند

یار می‌تواند یک دیگ چرگه یا دیگ بزرگ دیگر را بپزاند و به آدرسی که شما می‌گویید برساند: خانهٔ خانواده‌تان تا آن را تقسیم کنند، یا جای دیگری که خود آن‌ها می‌گویند. در واتس‌اپ به تیم پیام بدهید (شماره در صفحهٔ کمک است) و این‌ها را بنویسید:

• که برای نذر یا خیرات است، تا تیم اندازه را مطابق آن پلان کند
• تقریباً چند نفر را سیر کند
• روزی که باید برسد، مثلاً پنجشنبه بعد از ظهر
• چه کسی آن را می‌گیرد و تقسیم می‌کند، با شمارهٔ تیلفون و آدرسش

پیش از پختن قیمت را می‌گیرید و فقط بعد از موافقه پرداخت می‌کنید؛ با ویزا یا مسترکارت، افپی، حساب‌پی یا انتقال بانکی که در واتس‌اپ تنظیم می‌شود.

چند توصیهٔ عملی

• به خانواده خبر بدهید که دیگ می‌آید تا کسی با بشقاب یا ظرف برای تقسیم آماده باشد
• یک یا دو روز پیش فرمایش بدهید؛ پنجشنبه‌ها و روزهای پیش از عید هر آشپزخانه مصروف است
• اگر نذر شما به یک غذای خاص بسته است، بگویید؛ تیم صادقانه می‌گوید که تنظیم آن ممکن است یا نه

نیت از شماست؛ غذا فقط راهی را می‌پیماید که شما نمی‌توانید. اگر ترجیح می‌دهید غذای خشک و ماندنی بدهید، بستهٔ غذایی فامیلی یا کمک به یک کمپاین خیریه هم راه‌های خوبی هستند.