نوشتن پیام کارت تحفه به دری، پشتو یا انگلیسی
تیم یار · · 2 دقیقه مطالعه
تحفه می‌رسد، خانواده آن را باز می‌کند و بعد کسی کارت را بلند می‌خواند. اکثراً همین تکه کاغذ کوچک است که مدت‌ها بعد از خوردن کیک نگه داشته می‌شود. با هر فرمایش یار می‌توانید یک کارت دست‌نویس مفت به دری، پشتو یا انگلیسی بفرستید. این‌جا چند ایده می‌خوانید تا کلمات درست را پیدا کنید، حتی اگر نوشتن برای‌تان آسان نیست.
کوتاه و شخصی بنویسید
به شعر ضرورت نیست. دو یا سه جملهٔ صادقانه کافی است. از نام یا لقبی استفاده کنید که خانواده واقعاً می‌گوید، مثل مادر جان، پدر جان، خاله جان یا بوبو جان؛ از یک خاطرهٔ مشخص یاد کنید و با یک دعا یا وعدهٔ زنگ زدن تمام کنید. به زبانی بنویسید که گیرنده راحت‌تر می‌خواند؛ برای پدرکلان و مادرکلان شاید این زبان با زبان روزمرهٔ شما فرق داشته باشد.
نمونه‌ها به دری
- برای سالگرهٔ مادر: «مادر جان، سالگره‌ات مبارک. هر روز دلم برایت تنگ است. دعا کن که زود ببینمت.»
- برای عید: «عیدتان مبارک. دعای شما همیشه همراه ما است.»
- برای سالگرهٔ عروسی: «سالگرهٔ عروسی‌تان مبارک. خداوند شما را همیشه کنار هم نگه دارد.»
- برای پدر: «پدر جان، این تحفهٔ کوچک از طرف من است. دست‌تان را از دور می‌بوسم.»
- برای خواهر یا برادر: «جانم، از دور هم همیشه به یادت هستم. به امید دیدار.»
نوشتن به پشتو یا انگلیسی
اگر خانواده‌تان در خانه پشتو گپ می‌زنند، یک تبریکی سادهٔ پشتو می‌تواند خیلی ارزش داشته باشد. برای عید، «اختر مو مبارک شه» گرم و آشنا است. اگر از املا مطمئن نیستید، پیام را کوتاه و واضح نگه دارید. انگلیسی برای اقارب جوان‌تر، دوستان یا کسانی که به انگلیسی درس خوانده‌اند مناسب است. جمله‌ای مثل «Happy birthday, I wish I could be there to celebrate with you» ساده و صادقانه است.
چند نکتهٔ عملی
- اگر تحفه سورپرایز است، در پیام‌هایی که پیش از تحویل می‌فرستید از آن یاد نکنید.
- با نامی امضا کنید که خانواده شما را صدا می‌زند، نه فقط نام رسمی.
- از موضوعات خصوصی دوری کنید، چون شاید کارت پیش همهٔ خانواده خوانده شود.
- برای مناسبت‌های هر ساله، تاریخ را در یادآوری مناسبت‌ها ذخیره کنید تا یک هفته پیش ایمیل بگیرید.
لازم نیست کلمات کامل باشند. مهم این است که از دل شما باشند و خانواده بتواند آن‌ها را در دست بگیرد. وقتی آماده بودید، گل یا یک ست تحفه انتخاب کنید و پیام خود را هنگام تکمیل فرمایش بنویسید.